catastroika

Ετικέτες

Καπιταλισμός, νεοφιλελευθερισμός, οικονομία

Η τελική λύση

Ετικέτες

πολιτική, Νεα Δημοκρατία, επιχειρηματικότητα, οικονομία

Μια βλαβερή  εικόνα πλανάται τον τελευταίο καιρό μέσα στις γειτονιές των πόλεων. Χιλιάδες καρότσια, αυτοσχέδια ή τεχνολογικά προηγμένα φιλικά προς το περιβάλλον , οργώνουν τους δρόμους της Αττικής και των περιχώρων μεταφέροντας κάθε λογής ανθρώπινα υλικά ,ολόκληρα πτώματα και αχρείαστα τεμαχισμένα μέλη έτοιμα για ενεργειακή ή επιχειρηματική εκμετάλλευση. Οδηγοί τους είναι παράνομοι ή “νόμιμοι” πτωματομεταφορείς . Πηγή τους είναι οι μπλε και πράσινοι οικοκάδοι διαχωρισμού και διαμελισμού των ανθρώπινων απορριμμάτων.

Ξύλινος λόγος

Ετικέτες

φασισμός, Εξουσία, Καπιταλισμός, Νεα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ανισότητες, εμετός, οικονομία

Ή αλλιώς η γλώσσα που κατασκευάζεται στα ίδια εργαστήρια που φτιάχνονται οι εμπορικές καμπάνιες για τα κάθε λογής καταναλωτικά προϊόντα. Μια στρατιά από επικοινωνιολόγους συντάσσουν ομιλίες και δίνουν συμβουλές που σχετίζονται αποκλειστικά και μόνο με την προώθηση της πολίτικης ως ένα ακόμα προϊόν έτοιμο για ευρεία κατανάλωση. Ακόμα και οι κινήσεις που κάνουν οι επίδοξοι σωτήρες ,είναι απόλυτα προμελετημένες και καθορίζονται μέσα σε ιδιαίτερα σφιχτά πλαίσια ύστερα από αμέτρητες ώρες προπόνησης. “Κούνα τα χέρια έτσι ή αλλιώς” (γνωστές οι ανοιχτές αγκάλες του μεγάλου τσαρλατάνου Α. Παπανδρέου),”ύψωσε την φωνή για να δείξεις ότι δεν μασάς τίποτα και δεν φοβάσαι κανέναν”, “απάντησε στις στημένες ερωτήσεις των φίλων δημοσιογράφων με άνεση”, “μη κομπιάζεις γιατί θα δείξεις αδυναμία”, “δεν έχει σημασία τι λες αλλά πως το παρουσιάζεις”.Τίποτα δεν παρεκκλίνει και τίποτα δεν εννοείται γιατί τίποτα δεν έχει ως απώτερο σκοπό την αλήθεια παρά μόνο την χειραγώγηση,ή αλλιώς, την παρουσίαση της πολιτικής με βερμπαλιστικούς όρους που ακροβατούν με τον λαϊκισμό,τον εθνικισμό και την ατομική φιλοδοξία .Το χάιδεμα των αυτιών του ακροατηρίου είναι η μέγιστη προτεραιότητα . Ο λαός για τα κόμματα της εξουσίας είναι ταυτόχρονα μια μάζα με κοινά συμφέροντα,η δημοκρατία συνδέεται άμεσα με το υπάρχον,η οικονομική πολιτική αποσκοπεί αποκλειστικά στην σωτηρία της χώρας και το συμφέρον του λαού. Εδώ εγείρονται δεκάδες ανόητα ερωτήματα. Αφού όλοι θέλουν το καλό των πολλών(λαός) ,γιατί οι πολλοί δεινοπαθούν σήμερα;Αφού όλοι προτάσσουν την σωτηρία της χώρας γιατί αυτή δεν σώζεται με τίποτα εδώ και σαράντα χρόνια;Αφού όλοι έχουν συγκεκριμένα προγράμματα που συγκλίνουν στους στόχους, ποιος ο λόγος της προεκλογικής αντιπαλότητας; Πως γίνεται ο λαός τώρα στην προεκλογική περίοδο να λογίζεται ως σοφός,ή κυρίαρχος, ενώ μόλις λίγους μήνες πριν χαρακτηρίζονταν ένα μάτσο διεφθαρμένοι τεμπέληδες;

Η πρόσφατη ιστορία, δίδαξε πως οι αντίπαλες πολιτικές είναι στην πραγματικότητα αλληλέγγυες και το συμφέρον των πολλών είναι γραμμένο κανονικά εκεί που δεν πιάνει το μελάνι όταν το συμφέρον των λίγων βρίσκεται σε κίνδυνο. Η περίφημη κομματική ατζέντα δεν είναι τίποτα περισσότερο από προσυμφωνημένα νομοσχέδια που έχουν προ-συνταχθεί στα λόμπι των ακριβών ξενοδοχείων ,ή μέσα στις πολυτελείς αίθουσες συνδιάσκεψης. Το μοίρασμα της λείας ανάμεσα στους καρχαρίες πίσω από θεόκλειστες πόρτες με φόντο το νομιμοποιημένο κοινοβούλιο ,σήμερα βρίσκεται σε παρακμή αφού αδυνατεί να δελεάσει με καταναλωτικά ματζούνια το πόπολο γιαυτό και καταφεύγει στον εκφασισμό,χρησιμοποιώντας ως κυρίαρχο εργαλείο τον τρόμο.

Ο παρακάτω πίνακας(manual) με ελάχιστες παραλλαγές(βάλε λίγη ακροδεξιά ορολογία να γουστάρει ο κυρίαρχος λαός την μιζέρια του ) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αυτούσιος από τα κόμματα της εξουσίας και τα διάφορα δεκανίκια τους .

Karl Marx 5/5/1818-14/3/1883

Ετικέτες

πολιτική, Φιλοσοφία, ιστορία, οικονομία

Vathikokkino

Ο Καρλ Μαρξ γεννήθηκε στις 5 του Μάη 1818, με το νέο ημερολόγιο, στην πόλη Τριρ (παραρήνια Πρωσία). Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος, εβραίος· το 1824 ασπάστηκε τον προτεσταντισμό. Η οικογένεια του ήταν εύπορη, καλλιεργημένη, όχι όμως επαναστατική. Αφού τέλειωσε το γυμνάσιο του Τριρ ο Μαρξ πήγε στο Πανεπιστήμιο, στην αρχή στη Βόνη και έπειτα στο Βερολίνο, και σπούδασε νομικά, προπαντός όμως ιστορία και φιλοσοφία. Τέλειωσε το Πανεπιστήμιο το 1841 με μια διδακτορική διατριβή για τη Φιλοσοφία του Επίκουρου. Όσο για τις αντιλήψεις του, ο Μαρξ εκείνη την εποχή ήταν ακόμη χεγκελιανός-ιδεαλιστής. Στο Βερολίνο ανήκε στον κύκλο των αριστερών-χεγκελιανών (Μπρούνο Μπάουερ κ.ά.), που προσπαθούσαν να βγάλουν από τη Φιλοσοφία του Χέγκελ αθεϊστικά και επαναστατικά συμπεράσματα.

Όταν τέλειωσε το Πανεπιστήμιο, ο Μαρξ εγκαταστάθηκε στη Βόνη, με σκοπό να γίνει καθηγητής του Πανεπιστημίου. Η αντιδραστική όμως πολιτική της κυβέρνησης, που το 1832 αφαίρεσε την έδρα από τον Λουδοβίκο Φόιερμπαχ και το 1836 αρνήθηκε να τον επαναφέρει στο Πανεπιστήμιο ενώ το 1841 απαγόρευσε στο νεαρό καθηγητή Μπρούνο Μπάουερ να διδάσκει στη Βόνη, ανάγκασε τον Μαρξ να εγκαταλείψει τη σταδιοδρομία του καθηγητή. Η εξέλιξη των ιδεών του αριστερού χεγκελιανισμού έκανε εκείνο τον καιρό πολύ γρήγορα βήματα στη Γερμανία. Ο Λουδοβίκος Φόιερμπαχ άρχισε, ιδιαίτερα από το 1836, να επικρίνει τη θεολογία και να στρέφεται προς τον υλισμό, στον όποιο προσχωρεί οριστικά το 1841 (Η Ουσία του Χριστιανισμού)· το 1843 βγήκε το βιβλίο του Οι Βασικές Θέσεις της Φιλοσοφίας του Μέλλοντος. «Έπρεπε να υποστεί κανείς την απολυτρωτική επίδραση αυτών των βιβλίων» –έγραφε αργότερα ο Έγκελς για τα έργα αυτά του Φόιερμπαχ. «Εμείς» (δηλαδή οι αριστεροί χεγκελιανοί, ανάμεσα σ’ αυτούς και ο Μαρξ) «γίναμε αμέσως φοϊερμπαχικοί». Εκείνο τον καιρό οι ριζοσπάστες αστοί της Ρηνανίας, που είχαν σημεία επαφής με τους αριστερούς χεγκελιανούς, ίδρυσαν στην Κολωνία μια αντιπολιτευόμενη εφημερίδα: την «Εφημερίδα του Ρήνου» (άρχισε να βγαίνει την 1 του Γενάρη του 1842). Ο Μαρξ και ο Μπρούνο Μπάουερ κλήθηκαν σαν κυριότεροι συνεργάτες· τον Οχτώβρη του 1842 ο Μαρξ ανέλαβε διευθυντής της εφημερίδας και μετοίκησε από τη Βόννη στην Κολωνία. Με τη διεύθυνση του Μαρξ η επαναστατική-δημοκρατική κατεύθυνση της εφημερίδας γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρη· η κυβέρνηση στην αρχή επέβαλε στην εφημερίδα διπλή και τριπλή λογοκρισία και μετά την 1 του Γενάρη του 1843, αποφάσισε να την κλείσει εντελώς. Ο Μαρξ βρέθηκε τότε υποχρεωμένος να φύγει από διευθυντής, η αποχώρηση του όμως δεν έσωσε την εφημερίδα, που κλείστηκε το Μάρτη του 1843. Από τα πιο βαρυσήμαντα άρθρα του Μαρξ στην «Εφημερίδα του Ρήνου» ο Έγκελς σημειώνει, εκτός απ’ αυτά που αναφέρονται παρακάτω (βλ. τη Βιβλιογραφία)[1], και ένα άρθρο για την κατάσταση των αγροτών-αμπελουργών της κοιλάδας του Μόζε. Η δημοσιογραφική δουλιά έδειξε στον Μαρξ ότι δεν ήξερε αρκετά καλά την πολιτική οικονομία και γι’ αυτό καταπιάστηκε με ζήλο με τη μελέτη της.

ΕΚΤΟΣ ΑΠ’ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ, ΗΛΙΘΙΕ.

Ετικέτες

πολιτική, Εξουσία, Καπιταλισμός, ανισότητες, δικαιώματα, δικαιοσύνη, οικονομία

Της Νίνας Γεωργιάδου

alfavita

Ζούμε ένα παρατεταμένο εφιάλτη, από τον οποίο δεν ξεφεύγουμε ξυπνώντας.
Έχουμε αρχίσει να βαδίζουμε στην έρημο και ξέρουμε πως έχουμε μπροστά μας ολόκληρη τη Σαχάρα.
Μετά την υπερψήφιση  της νέας ταφόπλακας από τα 199 ανδρείκελα, αυτά που βιώνουμε τα δύο τελευταία χρόνια, περικοπές, εργασιακές ανατροπές, απολύσεις, εφεδρείες, ανεργία, πείνα, νεόφτωχοι, νεοάστεγοι κλπ κλπ θα λογίζονται ωq μερικές σκηνές από το έργο. Η ταινία αρχίζει μόλις τώρα.
Κι όμως! Ακόμη και αυτή τη στιγμή κάποιοι πείθονται πως υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ. Και μάλιστα το βλέπουν, χωρίς να αντιλαμβάνονται πως είναι το τρένο που έρχεται κατά πάνω μας.
Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος το είπε γλαφυρά. Θα έχουμε, μέσα σε δυο χρόνια , μείωση του προσδόκιμου ζωής κατά μια τουλάχιστον δεκαετία.
Πρόκειται για μια μεθοδευμένη γενοκτονία. Την είδαμε να συμβαίνει κι αλλού. Όπου πάτησε το πόδι του το ΔΝΤ, άφησε πίσω του καμένη γη, εκατομμύρια εξαθλιωμένους, χιλιάδες αυτοκτονημένους.
Όπου συγκροτήθηκε λυκοσυμμαχία, σαν την Ε.Ε, έβαλαν τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα και δε βρέθηκε ούτε η προβιά τους.
Και ενώ μας τυλίγει η φρίκη, άλλοι μιλούν για αεροπορικούς μαζικούς ψεκασμούς με κατασταλτικά (πώς γίνεται όμως κάποιοι να κρατούν ομπρέλα;), άλλοι προσποιούνται πως αν δεν μιλούν για όλ’ αυτά, μπορούν κιόλας να τα ξορκίζουν, πως  συνεχίζει να υπάρχει μια «κανονικότητα», πως όσο η Τρέμη και ο Καψής βγαίνουν στα τηλεπαράθυρα, όλα  ‘βαίνουν καλώς’, πως αν πάρουμε το μπακαλοδέφτερο και λογαριάσουμε πώς θα μοιράσουμε τις πενταροδεκάρες, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι, ή τέλος πάντων να κοιμόμαστε, έστω και ανήσυχοι.

Πολιτική και κοινωνική ορολογία(απλουστευμένη) που διαστρεβλώνεται ή δεν μεταδίδεται ποτέ από τα ΜΜΕ.

Ετικέτες

προπαγάνδα, πολιτική, πολιτικοί ορισμοί, Εξουσία, Καπιταλισμός, ανισότητες, δημοκρατία, οικονομία

Ακούμε, μάλλον δεν ακούμε ούτε βλέπουμε χωρίς τον παραμορφωτικό φακό των καθεστωτικών μέσων, πολιτικούς ορισμούς και έννοιες(πάνω στις οποίες βασίζεται και η ίδια μας η ύπαρξη ) εντελώς άγνωστες στους περισσότερους. Ακόμα και αν υπάρχει μια σχετική γνώση από κάποιον αδαή  που πιστεύει ότι την κατέχει,αυτή είναι βασισμένη στο οπτικοακουστικό υλικό που τον ταΐζουν τα μέσα(ΜΜΕ). Τελευταία πολίτικη “χειροβομβίδα” ,ο φεντεραλισμός[*]. Πολιτικός όρος εντελώς αδιάφορος για τα συμφέροντα των μαζών που στενάζουν(κοινώς στα α…ς μας το τι πιστεύει το κάθε παχύδερμο).Η διαστρέβλωση εμπλουτισμένη με μπόλικα ψέματα οδηγεί πολλούς στο να πιστεύουν πως η μόνη εναλλακτική είναι ένα καλύτερα σοβατισμένο κοινοβούλιο,ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα και ένας ουρανοκατέβατος ποιμένας που θα σώσει τα πρόβατα από την σφαγή. Από την αντίπερα όχθη ο λόγος συχνά είναι ένα πιστό αντίγραφο μαρξιστικών και λοιπών επαναστατικών θεωριών ,τόσο κατανοητός όσο μια διάλεξη για τις “μαύρες τρύπες” σε παιδάκια της τρίτης δημοτικού. Ένας συγκεντρωτικός “οδηγός” βασικών πολίτικων και κοινωνικών εννοιών όπως διαμορφώθηκαν μετά τον 19ο αιώνα με την ολοκληρωτική επικράτηση του καπιταλισμού ,  παρμένος σε μερικά του σημεία από την Wikipedia(για χάρη της απλότητας κάποια σημεία έχουν αφαιρεθεί ή αλλάξει από εμένα) ,άλλοτε εμπλουτισμένος με λίγη θεωρία και άλλοτε με δικές μου απλουστευμένες ερμηνείες(σύμφωνα πάντα με αυτά που έχω διαβάσει και συζητήσει).

Οι παραπομπές οδηγούν σε κείμενα ,βιβλία και μπροσούρες για περαιτέρω μελέτη και κατανόηση αλλά και εμβάθυνση πάνω σε έννοιες που μας αφορούν αλλά τις γράφουμε στα παπούτσια μας (από πίσω φυσικά τα συμφέροντα αλωνίζουν ελεύθερα  σε βάρος μας).

Μαϊμού ο διαγωνισμός του ΟΤΕ !!

Ετικέτες

πολιτική, Εξουσία, Καπιταλισμός, οικονομία, OTE plus

Aπό το εργασιακό δελτίο

Η προκήρυξη στις 6 Δεκεμβρίου αφορούσε τους μυημένους της διαδικτυακής αναζήτησης: ζητούνται «σύμβουλοι τηλεφωνικής εξυπηρέτησης» – κοινώς τηλεφωνητές. Μέσα σε τρεις μόλις μέρες, μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου που η προκήρυξη εξαφανίστηκε από την ιστοσελίδα της OTEplus, πρόλαβαν να γίνουν 32.000 αιτήσεις για 750 θέσεις!
Η προκήρυξη αυτή που αφορούσε εργαζόμενους με μειωμένο ή πλήρες ωράριο στα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ παρουσιάζει πραγματικά ενδιαφέρον. Οι υποψήφιοι δεν γνωρίζουν ούτε για ποιες υπηρεσίες πρόκειται, ούτε τι αμοιβές προβλέπονται, ούτε καν τη διαδικασία επιλογής. Στα τέλη Γενάρη κλήθηκαν τηλεφωνικά αρκετές χιλιάδες από αυτούς να λάβουν μέρος σε διαγωνισμό που οργανώθηκε από ιδιωτική εταιρία και ο οποίος διεξήχθη επί σειρά ημερών σε πολυτελή ξενοδοχεία στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Υποτίθεται ότι κάποιοι θα κληθούν σε συνέντευξη, από όπου θα επιλεγούν οι… τυχεροί.

Μια περιήγηση σε φόρουμ συζητήσεων στο Διαδίκτυο, όπου υποψήφιοι καταθέτουν τις εμπειρίες τους ή προσπαθούν να μάθουν τι ακριβώς γίνεται είναι άκρως αποκαλυπτική της τεράστιας κοροϊδίας που στήθηκε στην πλάτη χιλιάδων άνεργων νέων, με πτυχία και μεταπτυχιακά, που καλούνται να «διαγωνιστούν» για μια θέση τηλεφωνητή των 620 ευρώ, ή και λιγότερο.

Στον ΟΤΕ εδώ και πολλά χρόνια λειτουργούσε μια διαδικασία απασχόλησης φοιτητών με συμβάσεις 3,5 ωρών ημερησίως, με την οποία καλύπτονταν θέσεις τηλεφωνητών στα κέντρα εξυπηρέτησης βλαβών, στις τηλε-πωλήσεις κ.λπ. Σε αυτή τη διαδικασία τηρούνταν μια προτεραιότητα κάπως αξιοκρατική, αφού οι υποψήφιοι προσλαμβάνονταν με βάση το βαθμό του απολυτηρίου λυκείου, ενώ οι φοιτητές κάλυπταν μέρος των εξόδων τους σε μια «βολική» λόγω ωραρίου απασχόληση. Φαίνεται όμως ότι η διοίκηση του ΟΤΕ έκρινε ότι ακόμα κι έτσι η απασχόληση αυτή κόστιζε πολύ (κάπου 500 ευρώ το μήνα).

Άλλωστε, για τέτοιους λόγους είχε φροντίσει από χρόνια ο οργανισμός να στήσει θυγατρική εταιρία ενοικίασης προσωπικού – την ΟΤΕplus. Έτσι αποφασίστηκε να καλύπτονται αυτές οι θέσεις με το σύστημα της ενοικίασης, που κοστίζει πιο… φθηνά κι έχει κι ένα ακόμα πλεονέκτημα: οι διαδικασίες είναι εκτός οργανισμού και άρα μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί ρουσφετολογικά.
Με το διαγωνισμό-φάντασμα, λοιπόν, ο διοικητής του ΟΤΕ έκανε το… παιχνίδι του. Όπως καταγγέλλουν εργαζόμενοι του ΟΤΕ, στήθηκε ένας ολόκληρος μηχανισμός ψηφοθηρίας υπέρ της ΔΑΚΕ που πλειοψηφεί στο μεγαλύτερο σωματείο του οργανισμού την ΠΕΤ ΟΤΕ, που σε λίγες μέρες έχει αρχαιρεσίες. Οι 750 θέσεις χαμηλοαμειβόμενων τηλεφωνητών έχουν χρησιμοποιηθεί στο παζάρι ψήφων των γαλάζιων στελεχών, ώστε να διατηρήσουν και να αυξήσουν τις δυνάμεις τους.

Μπουρζουαζία

Ετικέτες

φασισμός, χούντα, Κοινοβουλευτικά λύματα, κόμματα, κοινωνικοί αγώνες, μπουρδέλο, οικονομία

“Δεν μας τρομάζει η ιδέα να παραλάβουμε μια χώρα γεμάτη ερείπια. Πάντοτε σε τρώγλες ζούσαμε άλλωστε, θα αντέξουμε για λίγο καιρό ακόμη. Μην ξεχνάτε όμως, ότι οι εργάτες ξέρουμε και να χτίζουμε. Εμείς φτιάξαμε όλα τα παλάτια και τα μέγαρα, εδώ, στην Αμερική και παντού, και θα τα ξαναφτιάξουμε ακόμα πιο όμορφα. Γιατί εμείς θα κληρονομήσουμε τη Γη, μην έχετε καμία αμφιβολία για αυτό. Η αστική τάξη ας γκρεμίσει λοιπόν τον κόσμο της, πριν αποχώρήσει από το προσκήνιο της ιστορίας. Εμείς κουβαλάμε έναν καινούριο κόσμο, εδώ, στις καρδιές μας. Κι ο κόσμος αυτός μεγαλώνει κάθε στιγμή. Μεγαλώνει και τούτη τη στιγμή ακόμα που σας μιλάω”

Χοσέ Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι

Καπιταλισμός

Ετικέτες

πολιτική, Καπιταλισμός, δικαιώματα, δικαιοσύνη, οικονομία

του mind the gap

OTE PLUS: διαλογή ανθρώπων

Ετικέτες

πολιτική, Καπιταλισμός, ανισότητες, εταιριοκρατία, κοινωνία, οικονομία

thersitis

8.10π.μ. Κατεβαίνω από το μετρό Ακρόπολης. Όλα καλά, έφτασα αρκετά νωρίτερα. Κατευθύνομαι προς την Αθ. Διάκου. Θα βρω εύκολα το ξενοδοχείο; Περπατάω μες το κρύο και ξαφνικά αντιλαμβάνομαι ότι είμαι μέρος ενός πλήθους ανθρώπων, γύρω στα 50 άτομα, που όλοι βγήκαμε απ’ το ίδιο τρένο. Κάποιοι κρατάνε μπλοκ και κομπιουτεράκι. Περπατάμε ο ένας δίπλα στον άλλο χωρίς να μιλάμε και νιώθω όλο και πιο σίγουρη ότι πηγαίνουμε στο ίδιο σημείο. Θα το βρω σίγουρα, σκέφτομαι. Το πλήθος μαζί με εμένα φτάνει στο ξενοδοχείο. Γύρω στα 30 άτομα είναι έξω και καπνίζουν. Κάτι μου λέει ότι κι αυτοί «δικοί μου» είναι. Το πλήθος μπουκάρουμε μέσα και ενσωματωνόμαστε σε ένα άλλο που κινείται δεξιά προς ακαθόριστο σημείο. Πηγαίνουμε κι εμείς χωρίς να ρωτήσουμε. Μας περιμένει μια χλιδάτη αίθουσα, με μεγάλες δερμάτινες πολυθρόνες, επιχρυσωμένους καθρέφτες, περίτεχνα τραπεζάκια και εκλεκτές πλάκες στο πάτωμα. Ποια νοσηρά μυαλά σκέφτηκαν να μας φέρουν εδώ, σκέφτομαι, στο Royal Olympic, ξενοδοχείο πέντε αστέρων… Τι εξυπηρετεί η υπογράμμιση αυτή της αντίθεσής μας με όλη αυτή την πολυτέλεια; Γιατί γύρω μου βλέπω μόνο φτωχούς ανθρώπους, κυρίως νέους κάτω από 30, με κόκκινες ακόμα μύτες, πολυφορεμένα παλτό και ταλαιπωρημένα παπούτσια. Επικρατεί σιωπή. Λίγοι μόνο μιλάνε μεταξύ τους. Υπάρχει άγχος.