Για την επιχείρηση σκούπα στα κτίρια του παλιού Χατζηκώστα / 26-05-2012

Ετικέτες

χούντα, Εξουσία, Ιωάννινα, ελληνική πολιτική, κοινωνικοί αγώνες

Εδώ και 15 χρόνια τα κτίρια του παλιού νοσοκομείου Χατζηκώστα είχαν εγκαταλειφθεί. Με τον καιρό ένα ένα άρχισε να παίρνει ζωή από αντιεξουσιαστές και μετανάστες, καλύπτοντας έτσι πρωταρχικές ανάγκες της ζωής καθώς και πολιτικές/πολιτιστικές/κοινωνικές ανάγκες. Με πολύ κόπο και συλλογική εργασία τα κτίρια άρχισαν να ανακατασκευάζονται. Αυτή η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Παρόλα αυτά, η κοινότητα των ανθρώπων που έχει ανάγκη και χρησιμοποιεί τα κτίρια δημιουργεί σιγά σιγά τις αντιιεραρχικές δομές αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης της ζωής μας, πετώντας στα σκουπίδια τους τεχνητούς ρατσιστικούς διαχωρισμούς και τους θεσμούς διαμεσολάβησης, καταστολής και εξουσίας.

όταν μίλησαν οι βετεράνοι

Ετικέτες

Εξουσία, ΗΠΑ, Καπιταλισμός, ανισότητες, κινήματα, κοινωνικοί αγώνες

Καλό το παραμύθι σας, αλλά δεν έχει δράκους…

Ετικέτες

culture of fear, φασισμός, Εξουσία, ανελέυθερο καθεστώς, δικαιοσύνη, κρατική τρομοκρατία, κοινωνικοί αγώνες, Marfin

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ:Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ, ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ (Ε.Ε. Ε.Κ.Τ. και Δ.Ν.Τ.),ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

Ως Λαïκή Συνέλευση καταγγέλλουμε την προσπάθεια του Κράτους, της Αστυνομίας, των Δικαστικών Αρχών και των Μ.Μ.Ε., να προσαγάγουν σε δίκη το μέλος της Λ.Σ., συναγωνιστή και σύντροφο, Νίκο. Λ., με βαρύτατο κατηγορητήριο για την υπόθεση του Ιανού, μια υπόθεση που σχετίζεται με τα γεγονότα της 5ης Μάη 2010.

Όλα ξεκίνησαν από τη μεγάλη απεργιακή-αντιμνημονιακή κινητοποίηση στις 5 του Μάη 2010. Η πορεία που πραγματοποιήθηκε τη μέρα αυτή χτυπήθηκε από την αστυνομία ταυτόχρονα σε όλο της το κομμάτι, από τα Χαυτεία μέχρι το Σύνταγμα. Ο κόσμος που έφτασε στο Σύνταγμα,
εξαγριωμένος, κινήθηκε απειλητικά προς τη Βουλή. Η κρατική καταστολή στο σημείο αυτό οργίασε με τη ρίψη χημικών. Κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων και ύστερα από εμπρηστική επίθεση, έχασαν τη ζωή τους από ασφυξία 3 άνθρωποι – εργαζόμενοι της Marfin και έγινε απόπειρα εμπρησμού του βιβλιοπωλείου Ιανός.
Ένα χρόνο μετά τα γεγονότα αυτά (29/4/2011), ο Νίκος. Λ., μέλος της Λαϊκής μας Συνέλευσης και άλλοι δύο αγωνιστές, οι Θ.Σ. και Γ.Π., που συμμετέχουν στον ευρύτερο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο, στοχοποιούνται μέσω μιας ανώνυμης επιστολής που φτάνει στην ασφάλεια, ως υπεύθυνοι για τον εμπρησμό της Marfin και του βιβλιοπωλείου Ιανός. Και οι τρεις αρνούνται δημόσια τις κατηγορίες και οποιαδήποτε ανάμειξή τους στην υπόθεση αυτή. Ο Νίκος Λ. δεν γνωρίζεται με τους υπόλοιπους δύο συγκατηγορούμενούς του και εμπλέκεται στην υπόθεση του Ιανού.
Ο σύντροφός μας Νίκος. Λ. σε πρόσφατο κείμενό του αναφέρει: «Οι αστυνομικοπολιτικοί εγκέφαλοι που μετά από έρευνες 2 ετών επιλέγουν συνειδητά να με εμπλέξουν σ’ αυτή την υπόθεση – επιδιώκοντας τη σπίλωση και τη διαπόμπευσή μου – γνωρίζουν καλά ( έχοντας εξετάσει 90 κάμερες και 70 αυτόπτες μάρτυρες) ότι δεν πήρα μέρος σε καμία επίθεση στον Ιανό…». «Δεν έχω καμία σχέση με ό,τι πάει να μου προσάψει η κρατική ασφάλεια. Δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να έχω οποιαδήποτε σχέση με ενέργειες που θα μπορούσαν να σπιλώσουν και να πάνε πίσω τον πολιτικό μου χώρο και γενικότερα το κίνημα, πόσο μάλλον ενέργειες που στρέφονται ενάντια σε εργαζόμενους».
Ένα χρόνο μετά και δύο χρόνια από τη συμπλήρωση των γεγονότων της 5ης Μάη 2010, η υπόθεση ξανάρχεται στο «φως». Ο χρόνος που επιλέγεται για να ξεδιπλωθεί και πάλι η επίθεση ενάντια σε αγωνιστές, δεν είναι τυχαίος:

•  Σε μια περίοδο όπου εγκαθιδρύεται ο εργασιακός, κοινωνικός και πολιτισμικός μεσαίωνας και διαλύεται ό,τι είχαμε κατακτήσει με αγώνες σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

•  Σε μια περίοδο που η ζωή των ανθρώπων δεν έχει καμιά αξία, που η κυνικότητα, η αναλγησία και η απανθρωπιά περισσεύουν στην εξουσία.

• Σε μια περίοδο που οι κινητοποιήσεις ενάντια στους τραπεζίτες και στους δανειστές (Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ., Ε.Ε.), στο κεφάλαιο, στο κράτος αναπτύσσονται και όλο και πιο συχνά ο κόσμος κατεβαίνει στους δρόμους διεκδικώντας τα αυτονόητα.

• Σε μια περίοδο που το κράτος και οι μηχανισμοί του (υπουργείο ΠΡΟ-ΠΟ και ΜΜΕ) προσπαθούν τεχνηέντως να αποδώσουν τις συγκρούσεις που συμβαίνουν στις πορείες σε «200 κουκουλοφόρους», ενώ η αλήθεια είναι ότι χιλιάδες κόσμου συγκρούονται.Πρόσφατα στη διαδήλωση στις 12/2/2012, παρά την άγρια καταστολή των ματατζήδων,ένα μεγάλο πλήθος κόσμου αψήφησε τον κίνδυνο και επέμεινε να παραμείνει στους δρόμους.

• Σε μια περίοδο που το κράτος των τραπεζιτών, δοσίλογων και ραγιάδων προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει βίαια, αυτό που αργά, αλλά σταθερά και ολοένα και πιο μαζικά ξεπροβάλλει: τους ανυποχώρητους αγώνες, την εξέγερση και τις συγκρούσεις που έρχονται: για τη ζωή μας, την αξιοπρέπειά μας, την αλληλεγγύη μεταξύ μας.

Σ’ αυτήν ακριβώς τη συγκυρία επιχειρούν να επαναφέρουν στο προσκήνιο την υπόθεση για Marfin-Ιανός. Με τη δίωξη του Νίκου Λ., και των άλλων δύο αγωνιστών γίνεται μια συστηματικήπροσπάθεια εξόντωσής τους και συγχρόνως μια στοχοποίηση-ενοχοποίηση του αναρχικού –αντιεξουσιαστικού χώρου. Μπροστά στην παντελή έλλειψη στοιχείων και εν όψει της επετείου της αποφράδας εκείνης ημέρας, η ασφάλεια και όλοι οι άθλιοι μηχανισμοί του συστήματος,εξαντλούν την επινοητικότητά τους κατασκευάζοντας ενόχους και κατηγορίες. Στιγματίζουν και διώκουν ανθρώπους, που και μόνο εξαιτίας της ιδεολογίας τους και της έμπρακτης διαμαρτυρίας τους θεωρούνται απειλή για την εξουσία. Η εξουσία θέλει να μας πείσει ότι οι κοινωνικοί αγωνιστές αποτελούν απειλή και για όλους εμάς. Έτσι επιτελεί το έργο της επιτυχώς και μας προστατεύει από τους «στυγερούς εγκληματίες»! Δεν μασάμε όμως πια ! Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι στυγεροί εγκληματίες είναι αυτοί οι ίδιοι που στήνουν όλο αυτό το
«θέατρο» σε βάρος των αγωνιστών. Γνωρίζουμε επίσης ότι η καταστολή, η κρατική βία και η κατασκευή «ενόχων» ολοένα και διευρύνεται. Σήμερα ο Νίκος Λ., ο Θ.Σ., ο Γ.Π., χτες η Σ.Α.,ο…, …., αύριο ποιος; ποια ;
Είναι λοιπόν αλήθεια ότι ο καθένας από εμάς είναι εν δυνάμει ύποπτος όταν διαδηλώνει, γιατί μπορεί να βρεθεί στα χέρια τους και να ενοχοποιηθεί με ύπουλες μεθόδους, όπως οι ίδιοι έχουμε διαπιστώσει επανειλημμένα, δηλαδή μολότοφ που μπαίνουν σε σακίδια διαδηλωτών από τα ΜΑΤ, καθώς και κάθε είδους άλλα ενοχοποιητικά στοιχεία, ανώνυμες επιστολές που εμπλέκουν αγωνιστές, «μάρτυρες» που βεβαιώνουν ό,τι θέλει η ασφάλεια και άλλα τέτοια. Και φυσικά τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης, όπως πάντα, να τους συνδράμουν, καθησυχάζοντας τα πλήθη για την «αποτελεσματική» δράση της αστυνομίας, καλλιεργώντας παράλληλα το φόβο της συμμετοχής σε οποιαδήποτε διαμαρτυρία, που πλέον συνοδεύεται σχεδόν ανελλιπώς από «έκτροπα προκαλούμενα γενικώς και αορίστως από κουκουλοφόρους και πάσης φύσεως υπόπτους».
Είπαμε, είναι η «επέτειος» των 2 χρόνων και είναι ευκαιρία για τον master Χρυσοχοïδη να χρησιμοποιήσει τους γνωστούς μηχανισμούς: Ασφάλεια, Δικαστικές Αρχές και Μ.Μ.Ε. Καταγγέλλουμε την επίθεση του κράτους στον συναγωνιστή και σύντροφο Νίκο. Λ. και στους άλλους δυο κοινωνικούς αγωνιστές Θ.Σ. και Γ.Π., και την επίθεση μέσω αυτών σ’ ολόκληρο το κίνημα αντίστασης και ανατροπής, μέρους του οποίου αποτελεί και η Λαïκή μας Συνέλευση.
Γνωρίζουμε το Νίκο Λ. άλλοι από μικρό παιδί και άλλοι από τις αρχές Ιούνη, τότε που ξεκίνησε τη δράση της η Λαϊκή Συνέλευση Χολαργού Παπάγου. Γνωρίζουμε τον ίδιο ως άνθρωπο και ως αγωνιστή. Γνωρίζουμε τις ιδέες και τα πιστεύω του, που τα μοιράζεται μαζί μας. Γνωρίζουμε τη μορφή των δράσεων που προτείνει και υποστηρίζει, επώνυμα και όχι ανώνυμα, όπως η υποτιθέμενη «πηγή», βάσει της οποίας στήθηκε όλη η πλεκτάνη του κατηγορητηρίου της κρατικής ασφάλειας σε βάρος του και σε βάρος των αγωνιστών Θ.Σ. και Γ.Π.. Αυθόρμητα και όχι τεχνηέντως.
Ο κάθε χώρος, η κάθε συλλογικότητα και ο κάθε συναγωνιστής που αντιστέκεται είναι ένας κρίκος σε μια αλυσίδα που ονομάζεται – όσο παράδοξο κι αν ακούγεται αυτό – ελευθερία. Και εμείς θα υπερασπιζόμαστε τον κάθε έναν κρίκο αυτής της αλυσίδας, με μόνο επιχείρημα τη ζωντανή, βιωματική μας αλήθεια.
Ακόμα κι αν μας πάρουν τη δουλειά, τα λεφτά, το σπίτι, τα πετρέλαια, τις παραλίες, την ακρόπολη, δεν θα μπορέσουν να μας πάρουν τη ζεστασιά, την αλληλεγγύη, την ανθρωπιά ούτε τα χαμόγελα των συντρόφων μας.                                      

ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΑÏΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΧΟΛΑΡΓΟΥ-ΠΑΠΑΓΟΥ.

ΔΕΝ «ΠΙΑΝΟΥΝ» ΤΟΠΟ ΠΙΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
Η ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Εκκλησία Α.Ε.- ο ύπουλος συμπρωταγωνιστής της σαπίλας

Ετικέτες

Εξουσία, αναρχισμός, δικαιώματα, εκκλησία, κοινωνικοί αγώνες

Αναδημοσίευση της ανακοίνωσης της Αντιεξουσιατικής Κίνησης Θεσσαλονίκης

από το    athens indymedia

Σε μια περίοδο, όπου οι κοστουμαρισμένοι πολιτικάντηδες του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού ψηφίζουν μέρα-τη-μέρα νέα μέτρα υποθηκεύοντας τις ζωές μας, θέτοντας σοβαρό ζήτημα επιβίωσης, οι ρασοφόροι businessmen της Εκκλησίας Α.Ε., σε πλήρη συμπόρευση με τους λοιπούς εξουσιαστές, αποφασίζουν να αναλάβουν δράση βρίσκοντας ευκαιρία να βγάλουν κέρδος από την εκμετάλλευση κτηρίων και δραστηριοτήτων που “νομικά” της ανήκουν. Το τελευταίο διάστημα έχουν εξαπολύσει μια γενικευμένη επίθεση εναντίων διάφορων εγχειρημάτων οργανωμένων από τα κάτω. Ο ελεύθερος κοινωνικός χώρος ΣΧΟΛΕΙΟ για τη μάθηση της ελευθερίας, η κατάληψη Επιβίωση, η κατάληψη Ορφανοτροφείου και το στήσιμο αλληλέγγυων κουζινών από συνελεύσεις γειτονιών, δέχονται τα πυρά της εκκλησίας η οποία επιχειρεί να καταστήλει κάθε συλλογική προσπάθεια αυτοθέσμισης και αυτοοργάνωσης.

Έχει παγιωθεί πλέον στη συνείδηση της κοινωνίας ότι ο συγκεκριμένος φορέας είναι ξεκάθαρα συν-υπεύθυνος για την κοινωνική και οικονομική κρίση που βιώνουμε. Η αφορολόγητη, αμύθητη περιουσία της, οι τεράστιες εκτάσεις γης που κατέχει καθώς και η εμπλοκή της σε σκάνδαλα πολιτικό-οικονομικής φύσης, συναινούν στην παραδοχή ότι η εκκλησία είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας “πνευματικός οργανισμός”. Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και το πολυδιαφημισμένο φιλανθρωπικό της έργο. Παραμένει πραγματικά μυστήριο πόσα εκατομμύρια ευρώ καταλήγουν στα θησαυροφυλάκια της από δωρεές πιστών,χορηγίες ΜΚΟ και κρατικές χρηματοδοτήσεις σαν πρόσχημα ενίσχυσης της φιλανθρωπίας της. Η υποκριτική μεγαλοψυχία της, πέρα από την ξεκάθαρη κερδοφορία , έχει σαν αποτέλεσμα να μετατρέπει τους ανθρώπους που την έχουν ανάγκη σε υποχείρια αφού εκμεταλλευόμενη τον φόβο και την εξαθλίωση τους, τους δημιουργεί πλαστά αδιέξοδα με μόνη λύση την ίδια.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, την Τετάρτη 8/3 ξεκινάει το δεύτερο μέρος του αστικού-ιδιοκτησιακού δικαστηρίου του ελεύθερου κοινωνικού χώρου ΣΧΟΛΕΙΟ για τη μάθηση της ελευθερίας. Ενδεχόμενη αρνητική κατάληξη αυτής της δίκης, μπορεί να αποτελέσει απειλή και για άλλες καταλήψεις – απελευθερωμένους χώρους.
Το σίγουρο είναι πως εκκλησία κράτος και δικαστές θα μας βρουν απέναντι τους. Ένας καινούριος κόσμος αναδύεται από τα συντρίμμια του υπάρχοντος.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗ

Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΙΚΙΝΓΚΣ

Ετικέτες

Εξάντας, Ισλανδία, Καπιταλισμός, δημοκρατία, κοινωνικοί αγώνες

Το 2008 η Ισλανδία ήρθε αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου οικονομική καταστροφή. Οι τρεις τράπεζές της κατέρρευσαν συμπαρασύροντας στο γκρεμό όλη την κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας.

Τέσσερα χρόνια μετά, το 2012, η Ισλανδία άρχισε να δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Η ανεργία μειώνεται, η ανάπτυξη βρίσκεται περίπου στο 2,5%.  Ωστόσο για να γίνει αυτό, μπήκαν σε εφαρμογή ανορθόδοξοι χειρισμοί, τελείως διαφορετικοί από αυτούς που επιβάλλει η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. σε  χώρες της ευρωζώνης που πλήττονται από την κρίση. Χειρισμοί  που πολλές φορές έφεραν τη χώρα αντιμέτωπη με τη Διεθνή Κοινότητα και τις αγορές. Πλέον ακόμα και το Δ.Ν.Τ. παραδέχεται πως η διαφορετική διαχείριση της κρίσης από τους Ισλανδούς έφερε καρπούς. Πώς τα κατάφεραν οι απόγονοι των Βίκινγκς;

Ολόκληρο το ντοκυμαντέρ εδώ

Οι ταξικοί αγώνες στη Γαλλία 1848-1850- Karl Marx

Ετικέτες

Εξουσία, Μάρξ, επαναστάσεις, ιστορία, κοινωνικοί αγώνες

Κανένας δεν είχε αγωνιστεί στις μέρες του Ιούνη για την σωτηρία της ιδιοκτησίας και για την αποκατάσταση της πίστης πιο φανατικά από τους Παρισινούς μικροαστούς – τους καφετζήδες, τους εστιάτορες, τους ταβερνιάρηδες τους μικροέμπορους, πραγματευτάδες επαγγελματίες κλπ. Το μαγαζί ανασκουμπώθηκε και βάδισε ενάντια στο οδόφραγμα για να αποκαταστήσει την κυκλοφορία που οδηγεί από το δρόμο στο μαγαζί. Πίσω όμως από το οδόφραγμα στέκοταν οι πελάτες και οι οφειλέτες, μπρος του οι πιστωτές του μαγαζιού. Κι οταν τα οδοφράγματα γκρεμίστηκαν και οι εργάτες συντρίφτηκαν, κι όταν οι μαγαζάτορες, μεθυσμένοι από τη νίκη, έτρεξαν πίσω στα μαγαζιά τους, βρήκαν την είσοδο φραγμένη από ένα σωτήρα της ιδιοκτησίας, έναν επίσημο πράκτορα της πίστης, που τους παρουσίαζε τις απειλητικές επιστολές: ληξιπρόθεσμο γραμμάτιο! ληξιπρόθεσμο νοίκι! ληξιπρόθεσμη τραβηχτική! χρεοκοπημένο μαγαζί ! χρεοκοπημένος μαγαζάτορας!

Διάσωση της ιδιοκτησίας! Όμως το σπίτι όπου κατοικούσαν δεν ήταν ιδιοκτησία τους. Το μαγαζί που φυλάγανε δεν ήταν ιδιοκτησία τους. Τα εμπορεύματα που πουλούσαν δεν ήταν ιδιοκτησία τους. Ούτε το μαγαζί τους, ούτε το πιάτο που τρώγανε, ούτε το κρεβάτι που κοιμούνταν άνηκαν σε αυτούς. Απ’ αυτούς ακριβώς έμπαινε ζήτημα να σωθεί η ιδιοκτησία προς όφελος του ιδιοκτήτη που τους είχε νοικιάσει το σπίτι, του τραπεζίτη που τους είχε προεξοφλήσει το γραμμάτιο, του κεφαλαιούχου που τους είχε δανείσει μετρητά χρήματα, του εργοστασιάρχη που τους είχε εμπιστευθεί σ’ αυτούς τους λιανοπωλητές εμπορεύματα για πούληση, προς όφελος του μεγαλέμπορα που είχε παραδώσει επί πιστώσει τις πρώτες ύλες σ’αυτούς τους επαγγελματίες. Αποκατάσταση της πίστης! Μα η ξαναδυναμωμένη πίστη αποδείχτηκε ένας ζωηρός και γεμάτος ζήλο θεός, ακριβώς γιατί έδιωξε από τους τέσσερεις τοίχους του τον αναξιόχρεο οφειλέτη μαζί με την γυναίκα και τα παιδιά του, παραδίνοντας την εικονική ιδιοκτησία του στο κεφάλαιο και ρίχνοντας τον ίδιο στη φυλακή για χρέη, στη φυλακή που ξαναϋψώθηκε απειλητικά πάνω από τα πτώματα των εξεγερμένων του Ιούνη

Οι μικροαστοί είδαν με τρόμο ότι τσακίζοντας τους εργάτες, παράδωσαν τους εαυτούς τους χωρίς αντίσταση στα χέρια των πιστωτών τους. Η χρεοκοπία τους, που από το Φλεβάρη και ύστερα κέρδιζε χρόνο και που είχε φαινομενικά αγνοηθεί, κηρύχθηκε ανοιχτά ύστερα από τον Ιούνη.
Η ονομαστική ιδιοκτησία τους είχε αφεθεί απείραχτη τόσο καιρό, όσο χρειάζοταν για να τους οδηγήσουν στο πεδίο της μάχης, εν ονόματι της ιδιοκτησίας. Τώρα που είχε ξεκαθαριστεί ο μεγάλος λογαριασμός με το προλεταριάτο, μπορούσε να ξαναξεκαθαριστεί ο μικρός λογαριασμός με τον μπακάλη. Στο Παρίσι, το συνολικό ποσό των γραμματίων που εκκρεμούσε η πληρωμή τους ήταν πάνω από 21 εκατομμύρια φράγκα, στις επαρχίες πάνω από 11 εκατομμύρια. Οι ιδιοκτήτες πάνω από 7.000 εμπορικών επιχειρήσεων του Παρισιού δεν είχαν πληρώσει το νοίκι τους από το Φλεβάρη.

Καρλ Μάρξ

classwar

Κλείστε την TV για να δείτε τις ειδήσεις

Ετικέτες

democracy now, Διεθνής δημοσιογραφία, απεργίες, ανελέυθερο καθεστώς, δημοσιογράφοι, διαδίκτυο, κρίση, κοινωνικοί αγώνες

του salata TV

σε έψαχνα μεσα στη νύχτα και με έκαιγε η φωτιά

Ετικέτες

πόλεμος, εξέγερση, κοινωνία, κοινωνικοί αγώνες

Από το spinanelcuore

Χτες το βράδυ, μπροστά σε μια τράπεζα που καιγόταν με μια απόκοσμη μπλε φλόγα, στεκόταν ένας ηλικιωμένος με τη σημαία στον ώμο και τον έβγαζε φωτογραφίες ο στενότερός του συγγενής. Ίσως να την αναρτήσει πάνω από την τηλεόρασή του, σε φτηνή κορνίζα, με λεζάντα γραμμένη στο χέρι: καιρός να δούμε τις τράπεζες καμένες. Χωρίς να το ξέρει ο κύριος αυτός, υπέγραφε τη διαθήκη θανάτου μιας εικονικής χώρας. Ο κύριος αυτός, που δεν πρόλαβε να ζήσει εθνικά μεγαλεία για να λέει στα εγγόνια του, θα διατηρήσει αυτό το ενθύμιο για να το βλέπουν τα παιδιά του και να λένε: ε, ρε ο παππούς παληκάρι. Τέτοιους λεονταρισμούς μας δίδαξε το θέαμα να εκτιμούμε.

Μπουρζουαζία

Ετικέτες

φασισμός, χούντα, Κοινοβουλευτικά λύματα, κόμματα, κοινωνικοί αγώνες, μπουρδέλο, οικονομία

“Δεν μας τρομάζει η ιδέα να παραλάβουμε μια χώρα γεμάτη ερείπια. Πάντοτε σε τρώγλες ζούσαμε άλλωστε, θα αντέξουμε για λίγο καιρό ακόμη. Μην ξεχνάτε όμως, ότι οι εργάτες ξέρουμε και να χτίζουμε. Εμείς φτιάξαμε όλα τα παλάτια και τα μέγαρα, εδώ, στην Αμερική και παντού, και θα τα ξαναφτιάξουμε ακόμα πιο όμορφα. Γιατί εμείς θα κληρονομήσουμε τη Γη, μην έχετε καμία αμφιβολία για αυτό. Η αστική τάξη ας γκρεμίσει λοιπόν τον κόσμο της, πριν αποχώρήσει από το προσκήνιο της ιστορίας. Εμείς κουβαλάμε έναν καινούριο κόσμο, εδώ, στις καρδιές μας. Κι ο κόσμος αυτός μεγαλώνει κάθε στιγμή. Μεγαλώνει και τούτη τη στιγμή ακόμα που σας μιλάω”

Χοσέ Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι

Ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός ή μια επαναλαμβανόμενη δυστοπία;

Ετικέτες

Εξουσία, Καπιταλισμός, δημοκρατία, ελληνική πολιτική, κινήματα, κοινωνία, κοινωνικοί αγώνες

eagainst.com

Έπειτα από τις πιέσεις της πολιτικής ηγεσίας της Γερμανίας για ουσιαστική παραχώρηση κάθε δικαιώματος ελέγχου των δημοσιονομικών του Ελληνικού κράτους και την αντικατάσταση των κυβερνήσεων Γ.Α.Παπανδρέου και Σ.Μπερλουσκόνι από τους τεχνοκράτες Λ.Παπαδήμο και Μ.Μόντι με πραξικοπηματικό τρόπο, φαντάζει οξύμωρο να μιλάμε ακόμη για λειτουργία έστω και της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» στον Δυτικό κόσμο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που η οικονομία αποτελεί το μοναδικό ζήτημα που απασχολεί όχι μόνο τις πολιτικές ηγεσίες αλλά και την συντριπτική πλειοψηφία των ίδιων των πολιτών κάθε χώρας. Μέχρι πρόσφατα είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε τις νόμιμα εκλεγμένες κυβερνήσεις ν’ αδιαφορούν πλήρως για τα πραγματικά προβλήματα, αθετώντας τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και εφαρμόζοντας μια ακραία Νεοφιλελεύθερη πολιτική εκφραζόμενη από τα πιο αντιδραστικά μέτρα, την οποία επιχειρούσαν να επιβάλουν παραβιάζοντας όλες τις πολιτικές ελευθερίες. Αλλά ακόμα και τότε υπήρχε η επίφαση της αιρετότητας των κυβερνώντων μέσα από το θεσμό των «εθνικών εκλογών». Ο μύθος αυτός – ίσως ο τελευταίος που είχε απομείνει στο ιδεολογικό οπλοστάσιο του αντιπροσωπευτικού «δημοκρατικού» συστήματος – σήμερα έχει καταρριφθεί και είναι αδιανόητο να θεωρούμε πως ζούμε σε οποιουδήποτε είδους δημοκρατία.