όταν μίλησαν οι βετεράνοι

Ετικέτες

Εξουσία, ΗΠΑ, Καπιταλισμός, ανισότητες, κινήματα, κοινωνικοί αγώνες

No Passaran- Ενάντια στη νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής (μία συμβολή στο ζήτημα)

Ετικέτες

πολιτική, φασισμός, Χρυσή Αυγή, αντιφασισμός, κινήματα, ναζισμός

Το κείμενο γράφτηκε, στηρίζεται και μοιράζεται από αντιφασίστες και αντιφασίστριες απο την αριστερά και την αντιεξουσία ,την πρωτοβουλία συντρόφων-ισσών από την Ελευθεριακή Συνδικαλιστικη Ένωση Ιωαννίνων,την συλλογικότητα Ταπί και Ψύχραιμοι και την συλλογικότητα antifa

View this document on Scribd

Ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός ή μια επαναλαμβανόμενη δυστοπία;

Ετικέτες

Εξουσία, Καπιταλισμός, δημοκρατία, ελληνική πολιτική, κινήματα, κοινωνία, κοινωνικοί αγώνες

eagainst.com

Έπειτα από τις πιέσεις της πολιτικής ηγεσίας της Γερμανίας για ουσιαστική παραχώρηση κάθε δικαιώματος ελέγχου των δημοσιονομικών του Ελληνικού κράτους και την αντικατάσταση των κυβερνήσεων Γ.Α.Παπανδρέου και Σ.Μπερλουσκόνι από τους τεχνοκράτες Λ.Παπαδήμο και Μ.Μόντι με πραξικοπηματικό τρόπο, φαντάζει οξύμωρο να μιλάμε ακόμη για λειτουργία έστω και της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» στον Δυτικό κόσμο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που η οικονομία αποτελεί το μοναδικό ζήτημα που απασχολεί όχι μόνο τις πολιτικές ηγεσίες αλλά και την συντριπτική πλειοψηφία των ίδιων των πολιτών κάθε χώρας. Μέχρι πρόσφατα είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε τις νόμιμα εκλεγμένες κυβερνήσεις ν’ αδιαφορούν πλήρως για τα πραγματικά προβλήματα, αθετώντας τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και εφαρμόζοντας μια ακραία Νεοφιλελεύθερη πολιτική εκφραζόμενη από τα πιο αντιδραστικά μέτρα, την οποία επιχειρούσαν να επιβάλουν παραβιάζοντας όλες τις πολιτικές ελευθερίες. Αλλά ακόμα και τότε υπήρχε η επίφαση της αιρετότητας των κυβερνώντων μέσα από το θεσμό των «εθνικών εκλογών». Ο μύθος αυτός – ίσως ο τελευταίος που είχε απομείνει στο ιδεολογικό οπλοστάσιο του αντιπροσωπευτικού «δημοκρατικού» συστήματος – σήμερα έχει καταρριφθεί και είναι αδιανόητο να θεωρούμε πως ζούμε σε οποιουδήποτε είδους δημοκρατία.

ΑΓ.Ε.Λ.Α.Δ.Α

Ετικέτες

δικαιώματα, δικαιοσύνη, κινήματα, κοινωνία, κοινωνικοί αγώνες, μουσική

Αγελαία Ένωση Λαιφσταλιστών Αγοραστών Διασκεδαστών και λοιπών Αποχαυνωμένων

Η ελπίδα είναι ζωντανή χάρη στην τολμηρή αλλά πλήρως αναγκαία   συσπειρωτική κίνηση που απουσίαζε για χρόνια από αυτόν τον τόπο,με την ονομασία ΑΓΕΛΑΔΑ. Μια μπουκαλα οξυγόνου σε όλους τους καταπιεσμένους που εδώ και μήνες βρίσκονταν σε κατάσταση ασφυξίας,αηδιασμένοι από τις ξεπερασμένες πολιτικές και την κοινωνική μιζέρια. Το κίνημα προσπαθεί να συσπειρώσει γύρω από το δίπολο :θετική ενέργεια/αρνητική απραξία ,όλες εκείνες τις αντικρουόμενες ομάδες που παλεύουν να λυτρωθούν  από την λαβή της βάναυσης εξουσίας του κακόγουστου,φέρνοντας ριζοσπαστικά αιτήματα στο φως.

Αναρχισμός

Ετικέτες

πολιτική, Έλληνες ιστορικοί, Ραφαηλίδης, αναρχισμός, ιστορία, κινήματα, κοινωνία, κοινωνικοί αγώνες

του Βασίλη Ραφαηλίδη

Από το βιβλίο “Η μεγάλη περιπέτεια του μαρξισμού“.

Η αναρχία είναι μια κατάσταση φυσική. Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος δεν μπορεί παρά να νιώθει άσχημα όταν κάποιος ή κάποιοι προσπαθούν να περιορίσουν την φυσική για κάθε άνθρωπο τάση να φέρεται φυσικά. Η εξουσία είναι κάτι το παρά φύση. Στην φύση δεν υπάρχει εξουσία, υπάρχει ηγεσία. Ηγέτης είναι αυτός που ηγείται, που προηγείται και δείχνει τον δρόμο στους άλλους για να μη χαθούν. Το κριάρι δεν ασκεί εξουσία στο κοπάδι, απλώς ηγείται του κοπαδιού.

Μια μικρή ή μεγάλη ομάδα ανθρώπων εύκολα δέχεται ως φυσικό ηγέτη αυτόν που αναδεικνύεται φυσικά, μέσα από φυσικές, μη καταναγκαστικές, αυτόματες διαδικασίας. Οι άνθρωποι, ακόμα κι όταν δεν το δείχνουν, πάντα δυσφορούν όταν ο ηγέτης έρχεται έτοιμος απ’ έξω ή πέφτει με αλεξίπτωτο από πάνω.

Αναρχία, λοιπόν, είναι η άρνηση κάθε μορφής εξουσίας που δεν είναι φυσική και κοινά αποδεκτή από όλους και όχι μόνον από την πλειοψηφία. Η αναρχία πάει σταθερά κόντρα σε κάθε είδους αρχή, σε κάθε μορφή εξουσίας, θρησκευτική, πολιτική, κομματική.

Η αναρχία και η ελευθερία είναι σχεδόν συνώνυμα. Οι προσπάθειες των φιλοσόφων να τοποθετήσουν τα όρια της ατομικής ελευθερίας ενός ανθρώπου δίπλα στα όρια της ατομικής ελευθερίας του κάθε ανθρώπου δεν είναι παρά μια θεωρητική επιβεβαίωση του κύριου αιτήματος του αναρχισμού για σεβασμό της ατομικότητας και της προσωπικότητας του καθένα.

Αρκεί, βέβαια, τούτη η προσωπικότητα να μην είναι χονδροειδώς ετεροκαθορισμένη και με τον ψυχολογικό μηχανισμό της “ψευδούς συνειδήσεως” να γίνεται αντιληπτή από το άτομο σαν αβίαστα αυτοκαθορισμένη. Δεν είναι δυνατόν κάποιος να πιστεύει πως είναι άνθρωπος με προσωπικότητα, όταν είναι καταφάνερο πως το συνειδησιακό περιεχόμενο της προσωπικότητάς του δεν δημιουργήθηκε κάτω από μια πολύ μεγάλη δέσμη ανεμπόδιστων επιδράσεων αλλά μπήκε στην συνείδηση με “μετάγγιση” από μια κοινή δεξαμενή, ας πούμε από τον Θεό, από την κομματική ιδεολογία, από την συλλογική “εθνική ψυχή”, από τον Αρχηγό.

CNT (Μάης 1936): Η συνομοσπονδιακή θεώρηση του ελευθεριακού κομμουνισμού

Ετικέτες

πολιτική, αναρχισμός, ιστορία, κινήματα, κοινωνικοί αγώνες

vrahokipos.net

Προσχέδιο της οργάνωσης της ελευθεριακής κομμουνιστικής κοινωνίας, όπως καταγράφηκε δυο μήνες πριν την ισπανική επανάσταση, στο έκτακτο συνέδριο της CNT (Σαραγόσα, Μάης 1936).
Από το βιβλίο “Εl Congreso Confederal de Zaragoza, 1936″, εκδόσεις ZERO, Μαδρίτη, Φλεβάρης 1978.

Ο καθορισμός με μαθηματική ακρίβεια όλων όσων θα συγκροτήσουν τη μελλοντική κοινωνία θα ήταν μια παράλογη απαίτηση. Πολλές φορές ανάμεσα στη θεωρία και στην πράξη υπάρχει μια πραγματική άβυσσος. Δε θέλουμε να πέσουμε στο λάθος των πολιτικών που παρουσιάζουν οριστικές λύσεις για όλα τα προβλήματα, λύσεις που στην πράξη αποτυγχάνουν παταγωδώς, αφού προσπαθούν να επιβάλουν μια μέθοδο για όλες τις περιπτώσεις χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την ίδια την εξέλιξη της ανθρώπινης ζωής.

Εμείς, που έχουμε μια υψηλότερη θεώρηση των κοινωνικών προβλημάτων, δεν θα το κάνουμε αυτό. Προσχεδιάζοντας τις ρυθμίσεις του ελευθεριακού κομμουνισμού, δε θα παρουσιάσουμε ένα μοναδικό πρόγραμμα, που δεν θα επιδέχεται μετατροπές. Αυτές λογικά θα προκύψουν, και θα είναι οι ίδιες οι αναγκαιότητες και οι εμπειρίες που θα τις καθορίσουν.

Αριστεροί προδότες και αναρχικοί χαφιέδες;

Ετικέτες

ΚΚΕ, ελληνική πολιτική, κόμματα, κινήματα, κοινωνία

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Όταν το ΕΚΚΕ επιτέθηκε με αυγά στην αμερικάνικη πρεσβεία, το 1975, ΚΚΕ και λοιποί δυσαρεστημένοι, οργίασαν στην προβοκατορολογία, αποκαλώντας, από κοινού με τα ισχυρά καθεστωτικά συγκροτήματα του τύπου, πράκτορες της Ασφάλειες και της ΚΥΠ τους αγωνιστές του ΕΚΚΕ, μεταξύ των οποίων ήταν ο Χρήστος κι ο Ανδρέας Μπίστης, ο Πέτρος Στάγκος, η Άννα Φιλίνη, ο Μήτσος Κουμάνταρος, ο Γιάννης Λεκκός, ο Χρόνης Μπότσογλου, η Άννα Μιχαλιτσιάνου, ο Γιώργος Κοτανίδης και δεκάδες άλλα γνωστά πρόσωπα στο αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα από τα χρόνια της χούντας.

Ερρίκο Μαλατέστα – Μια μικρή θεώρηση

Ετικέτες

πολιτική, φιλοσοδία, Μαλατέστα, κινήματα, κοινωνία

Από το eagainst

Το μίσος δεν παράγει την αγάπη και δεν θα ανανεώσουμε τον κόσμο με μίσος. Και η επανάσταση του μίσους είτε θα αποτύχει εντελώς, είτε θα οδηγήσει σε μια νέα καταπίεση , η οποία θα μπορούσε να βαφτιστεί αναρχική, δεδομένου ότι κάποιος ονομάζει τις παρούσες κυβερνήσεις φιλελεύθερες, αλλά δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μια καταπίεση και θα αποτύχει να παραγάγει επαναστατικά αποτελέσματα (δεν θα αποτύχει να παράγει τα αποτελέσματα της καταπίεσης).

Η επανάσταση βουίζει παντού. Εδώ είναι η έκφραση μιας ιδέας, και εκεί το αποτέλεσμα μιας ανάγκης, συχνότερα είναι το αποτέλεσμα  του συνδυασμού των αναγκών και των ιδεών που παράγονται αμοιβαία και ενισχύουν οι μεν τις δε. Στερεώνεται στις αιτίες του κακού ή χτυπάει κοντά, είναι συνειδητή ή ενστικτώδης, είναι ανθρωπιστική ή βάναυση, γενναιόδωρη ή στενά εγωιστική, αλλά αυξάνεται πάντα και επεκτείνεται.

Η ιστορία προελαύνει λέγοντας ότι: είναι άχρηστο λοιπόν να παραπονεθεί κάποιος για τις διαδρομές που αυτή επιλέγει, δεδομένου ότι αυτές οι διαδρομές έχουν δημιουργηθεί  από όλη την προηγούμενη εξέλιξη.

Η ελληνική Οκτωβριανή επανάσταση(20/10/2011),άργησε αλλά ήρθε.

Ετικέτες

ΚΚΕ, απεργίες, κινήματα, κοινωνία, κοινωνικοί αγώνες

Μερικές φωτογραφίες και βίντεο από την ελληνική Οκτωβριανή επανάσταση που άργησε μερικές μέρες,αλλά χάρη στην επαναστατική τρόικα ΚΚΕ/ΠΑΜΕ/ΚΝΑΤ-ΜΑΤ,η πλουτοκρατία γνώρισε την πρώτη παγκόσμια ήττα της στον 21ο αιώνα .

Ο Τσε στους ουρανούς. Η τελευταία πράξη…

Ετικέτες

Τσε Γκεβάρα, ιστορία, κινήματα, κοινωνικοί αγώνες

Από τον οικοδόμο

Ο μαρξισμός μου έχει βαθιές ρίζες και έχει εξαγνισθεί. Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου.Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.